×

منوی اصلی

اخبار ویژه

امروز : پنجشنبه 17 اردیبهشت 1405  .::.   برابر با : Thursday 7 May 2026  .::.  اخبار منتشر شده : 257 خبر

ایران در شرایط حاضر یا نباید مذاکره کند یا اگر به اتاق مذکره وارد می شود نباید به کمتر از رسیدن به یک توافق جامع و پایدار و غیرمشروط که برای همیشه سایه جنگ را از سر کشور کوتاه کرده و مانع از تجاوز دیگری به کشور شود، راضی باشد. مذاکره برای تداوم آتش بس یا یک توافق ضعیف و ناقص، بدترین سناریو برای ایران است .

...

حال ورق دنیا در پی جنگ رمضان برگشته است. ایران هم کنترل تنگه هرمز را در اختیار دارد و هم متحدان کشورمان تنگه باب المندب را کنترل می کنند. صادرات انرژی رژیم های عربی صرفا با مجوز ایران اتفاق می افتد و بسیاری از اقتصادها به دلیل مشکلات در تنگه هرمز با چالش رو به رو شده اند. تنها در یک مورد مدیر شرکت توتال گفته با وضعیت فعلی ترجیح می دهیم به ایران عوارض دهیم تا تبعات آن را پذیرا باشیم!

...

بگذارید شیرینی این تجمعات، مردمی بماند. آن را به ورطه کلیشه‌های فستیوال‌سازی اداری سوق ندهید. اگر راست می‌گویید که می‌خواهید حضور داشته باشید، میز خدمت ادارات مختلف را برپا کنید تا مردم مشکلاتشان را مستقیم با مسئولان در میان بگذارند. این‌گونه دست‌کم ژستِ حضورتان حفظ می‌شود. پای حرف مردم بنشینید؛ بی‌لوگو، بی‌بنر و بی‌سخنرانی تشریفاتی. این دقیقاً همان چیزی است که رهبر شهید انقلاب از شما می‌خواست: همراه مردم بودن، نه بالای سر مردم.

...

از خربزه تا کاکائو
17 مرداد 1404

 ناظر گمرکات آذربایجان شرقی اعلام کرد: امسال ۵۲۳ میلیون و ۹۵۴ هزار دلار انواع کالا به وزن بیش از یک میلیون و ۲۰ هزار تن از راه گمرکات این استان شامل تبریز، سهلان، جلفا، نوردوز ، مراغه و بناب صادر شد.

دو روز و یک تبریز
16 مرداد 1404

    تبریز، این شهر پرصلابت و مملو از تاریخ، دو روز را در دل تقویم خود دارد که هرکدام روایتگر بخش مهمی از هویت این دیار است: چهاردهم مرداد، روز مشروطه، و بیست و نهم بهمن، سالگرد قیام مردمی که علیه استبداد ایستادند. اما گویا این دو روز قرار نیست هم‌زمان به رسمیت شناخته شوند؛ بلکه بین مسئولان و مردم تبریز بر سر کدام روز باید به عنوان «روز تبریز» نام بگیرند، اختلافی جدی شکل گرفته است.

« از کاغذ به کابل، از جوهر به جرقه »
16 مرداد 1404

بعد از 24 سال تلاش و انتشار 711 شماره، دل کندن از دنیای کاغذ و هجرت به فضای مجازی سخت است. بی‌رحمانه سخت! برای ما که صدای خِش‌خِش کاغذ، بوی تازه‌ی جوهر و هیجان دیدن نسخه‌ی تازه‌ی هفته‌نامه آذرپیام را با وَلَع صبحگاهی هورت می‌بلعیدیم... به والله این کوچ اجباری چیزی کم از ترک خانه‌ی پدری نیست! اما مگر چاره‌ای هست؟

قول نمی‌دهم دنبال‌رو موج شویم. ما اسیر فالوور خَری، لایک‌گدایی، یا پروپاگاندای سخیف نخواهیم شد.  ما نه محتوا را با عدد می‌سنجیم، نه صداقت را با ویو. ما به جای «زیاد» گفتن، «درست» گفتن را برمی‌گزینیم.