ادعای استاندار آذربایجانشرقی درباره اینکه از زمان آغاز مسؤولیت در کمتر از یکسال گذشته به اندازه ۱۷ استاندار گذشته با بحرانهای مختلف مواجه بوده است، نشان میدهد ایشان یا با تاریخ ۴۵ ساله آذربایجانشرقی آشنایی ندارد، یا مفهوم «بحران» را به خوبی در نیافته است.
رئیسجمهور در شورای اداری استان زنجان، در سخنانی که طبیعتاً ارتباطی به مسائل استان نداشت، جمهوری آذربایجان را «قوم و خویش» خواند و ایران را باعث و بانی حضور اسرائیل در باکو دانست!
استاندار آذربایجان شرقی همراه با اعضای مجمع نمایندگان و مدیران حوزه آب استان در جلسهای با وزیر نیرو که ۳.۵ ساعت به طول انجامید، به بررسی مشکلات پیش روی استان در حوزه آب و طرح های در دست اجرا در این زمینه پرداختند.
«همراه جابربن عبدالله انصاری به زیارت قبر حسین (ع) رهسپار شدیم. هنگامی که نزدیک کربلا رسیدیم، جابر در نهر فرات غسل کرد و لباس پوشید، آنگاه سر کیسه عطری را باز کرد و مقداری از آن بر بدن خود پاشید و خود را خوشبو ساخت. هر گامی که به سوی قبر امام حسین (ع) برمی داشت، زبانش به ذکر و یاد خدا مشغول بود.»
مدیرکل صنعت، معدن و تجارت آذربایجان شرقی گفت: وضعیت امروز کشور، دست پخت همه ما است و خروج از آن نیازمند کار جمعی و همت ملی بوده که رئیس جمهور نیز در این زمینه پیشقدم است.
ناظر گمرکات آذربایجان شرقی اعلام کرد: امسال ۵۲۳ میلیون و ۹۵۴ هزار دلار انواع کالا به وزن بیش از یک میلیون و ۲۰ هزار تن از راه گمرکات این استان شامل تبریز، سهلان، جلفا، نوردوز ، مراغه و بناب صادر شد.
تبریز، این شهر پرصلابت و مملو از تاریخ، دو روز را در دل تقویم خود دارد که هرکدام روایتگر بخش مهمی از هویت این دیار است: چهاردهم مرداد، روز مشروطه، و بیست و نهم بهمن، سالگرد قیام مردمی که علیه استبداد ایستادند. اما گویا این دو روز قرار نیست همزمان به رسمیت شناخته شوند؛ بلکه بین مسئولان و مردم تبریز بر سر کدام روز باید به عنوان «روز تبریز» نام بگیرند، اختلافی جدی شکل گرفته است.
بعد از 24 سال تلاش و انتشار 711 شماره، دل کندن از دنیای کاغذ و هجرت به فضای مجازی سخت است. بیرحمانه سخت! برای ما که صدای خِشخِش کاغذ، بوی تازهی جوهر و هیجان دیدن نسخهی تازهی هفتهنامه آذرپیام را با وَلَع صبحگاهی هورت میبلعیدیم... به والله این کوچ اجباری چیزی کم از ترک خانهی پدری نیست! اما مگر چارهای هست؟
قول نمیدهم دنبالرو موج شویم. ما اسیر فالوور خَری، لایکگدایی، یا پروپاگاندای سخیف نخواهیم شد. ما نه محتوا را با عدد میسنجیم، نه صداقت را با ویو. ما به جای «زیاد» گفتن، «درست» گفتن را برمیگزینیم.
