AZARPAYAM
عبدالعلی رزاقی با تیغ تیز طنز، سر بی‌مو، جیب خالی و وعده‌های توخالی رجال عصر خود را در «توفیق» نوازش کرد، تا ثابت کند اگر بنز و پلو سهم اغنیاست، شعر و لنگه‌کفش عیال مال فقراست!
از وقتی که چشم باز کردیم مرتبا در برابر درخواست مسئولین برای رعایت مصرف و صرفه‌جویی آب ، برق ، گاز، نان و اصولا مشارکت مردم در هر زمینه دیگری مانند پرداخت مالیات؛ اهدای انواع کمک‌های مردمی و گلریزان برای محرومان و آسیب‌دیدگان سراسر جهان، واریزی بموقع فیش، قبض، جریمه،عوارض و پایان کار بودیم. اما اینها پایان کار نبودند.
به شخصی که خودرو خود را درعرض پیاده رو پارک کرده، می گویم:«عزیز من(طرف آقاست)؛ چرا مانع رفت و آمد مردم شده ای؟ مگر این کار، تضییع حق الناس نیست؟»؛ عصبانی می شود و می گوید:«نفست از جای گرمی در می آید. با وجود این تحریم ها چه توقعاتی داری!»
در اشعار طنز زیر از حمید حاجی زاده، او ضمن اشاره به سخنان و اعلام مواضع خاص برخی کارشناسان در رسانه ملی تلاش کرده تا این موضوع را با زبان دیگری برای مخاطبان به نمایش گذارد.
هر بار که بر رسانه آویخته ای
از جامعه دادها برانگیخته ای!
ما هیچ ! ولی سپاه دشمن شاد است!
چون آب به آسیابشان ریخته ای!!
