خاتمی، نخسین چهرۀ مشهور به لیبرال نیست که آشکارا برخی مبانی لیبرالیسم را نقد می‌کند. پیش از این دکتر سروش در جلسۀ 44 سلسله نشست‌های قرائت قلبی قرآن به صراحت گفته بود: اسلام لیبرال نداریم. فاصله گذاری‌یی که شاید متأثر از ترامپیسم با نقاب لیبرالیسم باشد.

هر از گاهی با یک نوع جدید از بلاگر یا سلبریتی مواجه می شویم که برای ما قابل درک نیست؛ شاید چون ما به شیوه ای قدیمی فکر می کنیم و انتظار داریم یک بلاگر یا سلبریتی به دلیل خاصی مشهور شده باشد: کار خاصی کرده باشد؛ یا هنر خاصی داشته باشد؛ یا زحمتی کشیده باشد؛ یا یک ویژگی داشته باشد که او را متمایز کند. اما معمولا این طرز تفکر به شکست می انجامد: هر گاه در پی یک بلاگر یا سلبریتی می رویم می بینیم که او «هیچ» نیست جز همان شهرت مجازی.

تغییر الگوی خرید خانوارهای ایرانی، تنها جابه‌جایی چند قلم کالا در سبد مصرف نیست، بلکه نشانه‌ای از تغییرات عمیق در ساختار اقتصادی و اجتماعی کشور است.

اکنون با گشایش بارگاه شمس، مرحله تازه‌ای برای این مجموعه آغاز شده است؛ مرحله‌ای که موفقیت آن نه فقط به ساخت بنا، بلکه به نحوه اداره، استمرار فعالیت‌های پژوهشی و فرهنگی، جذب گردشگر و تبدیل خوی به مقصدی پایدار برای علاقه‌مندان شمس، مولانا و ادبیات و عرفان ایرانی بستگی خواهد داشت.

پرسش اصلی از وزارت نیرو این است که تعریف دقیق «پایان خاموشی» چیست و چرا با وجود اعلام رسمی پایان خاموشی‌های برنامه‌ریزی‌شده، در مهرماه هنوز برای برخی مناطق جدول قطع برق منتشر می‌شود؟ پاسخ شفاف به همین پرسش، می‌تواند بیش از هر وعده تازه‌ای، اعتماد عمومی به مدیریت صنعت برق را تقویت کند. 

تبریز- دریاچه ارومیه پس از سال‌ها خشکی، بار دیگر نشانه‌های بازگشت را نشان داده و حجم آب آن به ۲ میلیارد و ۶۷۰ میلیون مترمکعب رسیده است، هرچند هنوز با شرایط اکولوژیک فاصله دارد.

در اصفهان، پیاده‌راه‌ها به هم متصل‌ بوده؛ از سی‌وسه‌پل تا نقش‌جهان، در یک شبکه‌ی پیوسته حرکت می‌کنید. در تبریز اما پیاده‌راه‌ها (تربیت، مقصودیه، ارک) مثلِ «جزایرِ جداافتاده» هستند و به جای ساختنِ یک پیاده‌راهِ عریضِ امپراتوری، نیاز به «اتصالِ معنادارِ» پیاده‌راه‌هایِ کوچک وجود دارد.

سران کشورها در نیویورک از «جنگ و صلح» سخن می‌گویند و در واشنگتن بر سر «تجارت، امنیت و رقابت راهبردی» چانه‌زنی می‌کنند. این دو صحنه، تصویر روشنی از ساختار پیچیدۀ سیاست در جهان امروز است.

مخاطب حق دارد بپرسد: اگر این سانسورها آزاردهنده بود، چرا همان روزها گفته نشد؟ چرا وقتی «خندوانه» روی آنتن بود؟ چرا زمانی که تریبون و مخاطب میلیونی در اختیار بود؟ چرا حالا که فاصله با آن دوران بیشتر شده، جزئیات بیشتری از پشت صحنه روایت می‌شود؟ این پرسش شاید بی‌رحمانه باشد، اما پرسش مخاطب است.

زوال تدریجی اندیشه در تئاتر، نه‌تنها شأن تاریخی این کهن‌هنر را مخدوش می‌سازد، بلکه رابطه اصیل میان صحنه و تماشاگر را از یک پیوند فکری و معنوی به یک دادوستد صرفاً مادی تنزل می‌دهد؛ دادوستدی که در آن خلاقیت هنری از چرخه تولید حذف شده و جای خود را به بازتولید کلیشه‌های مبتذل داده است.

منابع آمریکایی فاش کردند که سعودی ها از آمریکا خواسته اند تا در جنگ علیه رزمندگان یمنی به آن ها کمک کند و وارد میدان شود که کاخ سفید از پذیرش این موضوع خودداری کرده است. حتی سفر اخیر محمد بن سلمان به مصر نیز در راستای جلب حمایت مصری ها در نبرد با مقاومت اسلامی یمن انجام شده که ظاهرا مصر هم دست رد به سینه عربستان زده است. 

شفافیت لزوماً به معنای اعلام همه‌چیز در رسانه ها نیست. می‌توان سیستمی داشت که در برابر «دنیای بیرون» محرمانه باشد، اما در «داخل» دارای نظارت باشد و به جای تکیه بر یک نفر تراستی ایجاد یک «واحد عملیات ویژه» با دسترسی‌های خاص که هر عضو آن توسط عضو دیگر نظارت می‌شود (Cross-Check) را مد نظر قرار داد.