مسئله امروز، انتخاب میان مذاکره و مقاومت نیست. مقاومت، قدرت چانه‌زنی می‌سازد؛ مذاکره می‌تواند این قدرت را به امنیت، کاهش فشار اقتصادی و خروج از چرخه جنگ تبدیل کند. تفاهم اسلام‌آباد، اگر با ضمانت‌های روشن، اجرای متقابل و راستی‌آزمایی اصلاح شود، می‌تواند ابزار این تبدیل باشد. شکست کامل آن، خطر بازگشت به جنگ را افزایش می‌دهد؛ تعلیق طولانی نیز کشور را در وضعیت فرساینده نه جنگ، نه صلح نگه می‌دارد.

اگر به جنگ‌های مدرنِ آمریکا بنگریم، درمی‌یابیم ایالات‌متحده در هیچ‌کدام از این جنگ‌ها پیروز نشده است. شاید شکست نخورده باشد، اما به اهدافی که جنگ‌ها برای تحققِ آن‌ها آغاز شدند نیز دست‌نیافته است.

یکی از چهار کشور اصلی صادرکننده LNG، قطر است و تنگه هرمز برای این کشور اهمیت بسیار زیادی دارد. بنابراین حتی اگر آمریکا بتواند مسئله نفت را حل کند، انتقال گاز، به‌علاوه مواد شیمیایی و آلومینیوم، همچنان با مشکلات خود مواجه خواهد بود.

مردم نباید نخستین قربانی تورم، بی‌ثباتی، ناکارآمدی و تصمیم‌های نادرست باشند. تولیدکننده نباید برای تولید کردن مجازات شود. سرمایه‌گذار نباید برای سرمایه‌گذاری مولد احساس ناامنی کند. کارگر نباید هر سال شاهد کوچک‌تر شدن قدرت خرید دستمزد خود باشد. جوان نباید میان تحصیل، مهارت و بیکاری سرگردان بماند. و خانوادۀ ایرانی نباید تمام توان خود را صرف سازگار شدن با مشکلات اقتصادی کند.

ایران در جنگ، در یک انزوای شدید قرار داشت. آغاز فوری مذاکرات برای کاهش تدریجی تنش‌ها و بازگرداندن بخش‌هایی از سیستم بانکی به چرخه جهانی از مهمترین اقدامات لازم برای خروج ازاین انزواست.
 بازگرداندن جریان ارز و دسترسی دوباره به تکنولوژی‌های لازم برای بازسازی، هدف این اقدامات است.

این شاید یکی از دردناک‌ترین پرسش‌های اخلاقی «ادیسه» نولان باشد: اگر انسان به ساختاری می‌پیوندد که امکان تحقق توحش درونی‌اش را به او می‌دهد، چه کسی مسئول شر است؛ کسی که ساختار را ساخته، یا کسی که از آن استفاده کرده، یا هر دو؟

تبیین روایت صحیح و اجازه‌ندادن به دشمن برای مدیریت حساسیت جامعه، وظیفه اصلی رسانه‌های جبهه انقلاب است. این شاید اصلی‌ترین کاری است که همگان به ویژه همه افراد در جریان و جبهه انقلابی باید به آن اهتمام داشته باشند. در این میان طبیعتاً پیوست اصلی دشمن در تجاوز و بمباران، پیوست عملیات روانی و رسانه‌ای است که باید هوشیاری ویژه‌ای در این میدان هم داشته باشیم.

وبگاه "الجزیره" در گزارشی می نویسد: «چین از تحریم و فشارهای کاخ سفید علیه ایران تبعیت نمی کند زیرا قادر به این موضوع است و در عین حال، تبعیت از این تحریم ها را به هیچ وجه در راستای منافع راهبردی خود ارزیابی نمی‌کند.»

برای فهمیدن اینکه چرا چنین حرف‌هایی از زبان ونس اهمیت پیدا می‌کند، باید کمی به گذشته او برگشت. ونس در خانواده‌ای با زمینه مسیحی بزرگ شد، اما در سال‌های جوانی از ایمان فاصله گرفت و در مقطعی خود را آتئیست می‌دانست. او بعدها از آن دوره با عنوان دوره‌ای از «آتئیسم خشمگین» یاد کرد؛ دوره‌ای که تحت تأثیر نویسندگانی مانند کریستوفر هیچنز قرار گرفته بود و دیگر ارتباطی جدی با کلیسا نداشت.

روستایی را که در آن مراسم عروسی برگزار می‌شد بمباران کردند. گزارش‌ها حاکی از کشته شدن بیش از ۱۰۰ نفر است و گفته می‌شود تنها دو زن زنده ماندند.

آنچه برای آتن تغییر کرده، نه جایگاه ترکیه به عنوان یکی از بازیگران اصلی منطقه‌، بلکه گسترش دامنه شبکه روابط و شراکت‌های آنکار است. ترکیه اکنون در حال ایجاد پیوندهای امنیتی تازه‌ای با برخی از همان شرکای منطقه‌ای است که بونان طی سال‌های گذشته روابط خود را با آنها، از شرق مدیترانه تا خلیج فارس، گسترش داده است

‏هرگونه محاسبه‌ی غلط و خطای مجدد پیامد هایی سنگین تر از گذشته برایتان خواهد داشت.